maandag 12 mei 2008

Citroenen uitdelen.....

Een geldboompje hebben we helaas nog niet....een citroen boom wel!!

De hele boom hing vol. Twee volle dozen met citroenen zijn er nu al afgeplukt. We eten bij alles nu een citroensapje..hihi..







De diepvries is niet groot genoeg om het allemaal in op te slaan en laten verrotten wilden we ze zeker niet. Dus.......







Uitdelen...

Achter in de auto geladen en gewoon de wijken in. Iedereen die we tegenkwamen kreeg de handen vol. Boeiend hoe iedere persoon hier verschillend op reageert, gratis verkrijgen!

zondag 11 mei 2008

Foto's














Foto's Hluhluwe wildpark


Rhino's

Whartog

Wilde hond

Zebra's

Olifant

Stoeiende olifanten

Gehumeurde olifant

Hippo's

Impala's

Vechtende Impala's

Olifant on the way

Hyena at night

Hyena

Buffel

Gieren

Giraf




Baboon


Foto's renovatie cottage 2

Cottage 2

Uit elkaar

Dak eraf

De voorkant aan de achterkant

Nieuw dak




Jeeee...gedraaid en ready

zaterdag 10 mei 2008

Tranen in mijn ogen....

Tranen had ik nog in mijn ogen van het afscheid nemen van mijn ouders op de airport, toen gistermiddag de telefoon ging in de auto.

Een vriend belde dat zijn beste vriend was neergestoken. Of we alstublieft wilden komen...he was dying.

We reden juist Durban uit en het duurde dus een poos voordat we ter plaatse konden zijn. Toen we aankwamen was het al te laat. De jongen was reeds overleden......

Een ambulance was gebeld..."maar zoals verwacht is die niet gekomen". De politie was ook geallarmeerd, kwam, maar arriveerde pas enkele minuten na ons. Jeetje...zeg!

Op de grond op het asvalt, naast de berm, een jonge jongen van 18 jaar, levenloos. Enkele vrienden stonden om hem heen en aan de andere kant van de weg een twintig tal jongeren en kinderen. Een ruzie van een hele tijd geleden zou de aanleiding zijn voor de dodelijke messteek.

Twee aardige politieagenten ondervroegen enkele omstanders.Ja, het is bekend wie de dader is dat wist men te vertellen. Maar op de vraag of iemand gezien heeft wat er gebeurde deinst iedereen terug. Bang??? Wat gaat er in deze hoofden om? Hoe groot is het wraakgevoel, de kwaadheid. Wat speelde zich hier af?

De agenten zijn zeer koelbloedig en hebben al zoveel meer gezien....Nee, het gebeurt niet ieder weekend hier maar toch met enige regelmaat. De alcohol he, wordt geroepen! Altijd die verdomde alcohol in het weekend.

Er werd niets om de jongen heen gezet, niets over hem heengelegd?! Op het moment dat het donker begon te worden zijn wij zelf om het lichaam gaan staan om het verkeer op afstand te houden. Bang dat het lichaam nog overreden zou worden door de vele auto's die voorbij schoten...Beetje vreemd

Uiteraard zijn een inspecteur en delict fotograaf dan ook niet in de nabij buurt en duurt het uren voordat deze mensen ter plaatse zijn. Iedereen wacht gewoon geduldig af. Terwijl je daar zo staat te staren naar het kleine lichaam op de grond en de aangeslagen jongens en meiden, schieten vele vragen door je hoofd .....Hoe kan het zover komen? Een mes trekken en iemand van het leven beroven? Waarvoor?


Vier vrienden samen uit en s'avonds met drieen terug!!!


Het enige wat wij hier kunnen doen....is luisteren naar de verhalen...luisteren naar de boosheid...luisteren naar de wraakgevoelens en proberen een steun te zijn waardoor een eventuele afrekening niet opnieuw zal plaatsvinden. Zodat niet volgende weekend opnieuw een body zal moeten worden opgehaald.

Ik probeer iets te begrijpen van het wereldje waar deze jongens in leven. Is een leven hier dan zo weinig waard? Ik probeer me voor te stellen wat het is om grotendeels op straat te leven en wellicht geen toekomst te zien. Ik probeer...ik probeer...ik probeer...

Dart Marathon Bergeijk



Dit weekend is het dan zover......

Enkele fantastische mensen uit Bergeijk hebben het initiatief genomen om tijdens het pinksterweekend een recordpoging darten te gaan doen voor een goed doel!

Wij zijn de gelukkige....Incognito Khulani Simunye mag het goede doel zijn waarvoor Bart en Bart 24 uur lang zullen proberen op de been te blijven met dartpijltjes in hun handen.

Vele mensen hebben zich al ingezet, heb ik vernomen van mijn ouders, om deze actie mogelijk te maken..vrienden, familie, kennissen en zelfs mensen die ik nog nooit heb ontmoet.

Ik kan jullie allen niet uitleggen wat het met me doet om te horen dat zoveel mensen zich voor ons en de kinderen hier willen inzetten. Ontroerend...De komende twee dagen wens ik jullie allemaal heel veel plezier, lol en succes. Maak er een mooie pinksterweekend van! Ik zal aan jullie denken al die uren dat de pijltjes door de lucht vliegen.

Alvast heel hartelijk dank voor jullie geweldige inzet........en succes!!!

Dikke knuffel Lizz

Verblijf van mijn ouders.....

Twee weken zijn mijn ouders bij ons op bezoek geweest. Een veel te korte tijd. Te kort om alles te laten zien, te kort om bij te kletsen en te kort om uit te leggen hoe het leven er hier uit ziet.

In deze paar dagen zijn we met drieeen ook nog eens om de beurt gevloerd geweest door een zeer niet aangenaam virus. Helaas ... Een dringende oproep voor alle nog komende gasten ...please laat de ziekten lekker in het eigen landje achter!

Ondanks de soms ietswat verzwakte lijven is er hard gewerkt. Een tweede cottages moest geloven aan een renovatie. Allereerst hebben we de cottage omgedraaid en vervolgens het dak volledig vernieuwd. Zelfs op vakantie in het verre buitenland wordt er dus geklust. Soms heb ik hen zelfs van het dak moeten halen om uit te rijden om hen toch het gevoel te geven dat ze in Afrika waren. Het weer in de eerste week gaf weinig blijk van een afrika gevoel!


Na de rondritten hier in Crestholme en omgeving zijn we richting het noorden gereden, naar het hluhluwe wildpark. Een nieuwe uitdaging....verwend zijn we! Vanaf het eerste half uur dat we het park inreden hadden we de fotocamera's bijna contstant in de aanslag.

De leeuwen hadden weinig zin om zich te tonen en ook de luipaarden verstopten zich snel als wij aan kwamen rijden. Vele andere dieren wilden graag poseren voor ons. Twee olifanten hadden de laatste dag hun dag niet echt. Misschien lag het aan de kleur van onze auto, geen idee, maar het was duidelijk dat deze twee stevige mannen niets van ons moesten weten.

We waren gewaarschuwd dat er op de weg een zeer grote olifant onze kant op zou komen. Gelukkig...Heel waakzaam hebben we het pad vervolgd en inderdaad zagen we achter een boom een olifant zich voor ons verstoppen. Hij stond ons gewoon op te wachten! Op zo'n 100 meter afstand hebben we de auto maar even stil gezet. Helaas ...als wij niet komen...dan HIJ wel!!!
Vol gas dus maar in de achteruit de berg terug af! poeffff......

Van het wildpark hadden mijn ouders de buik dus wel vol. Dan maar veilig op een boot nog enkele nijlpaarden en krokodillen bekijken ..relaxen on deck in het zonnetje.....

De laatste week scheen in Crestholme gelukkig ook de zon net als in holland! Na enkele projecten te hebben bezocht, kwamen de vragen boven. Hoe kan dit ? Hoe onmogelijk al deze tegenstellingen? De komende weken zal er waarschijnlijk nog veel rond gaan in de hoofden van mijn ouders. Ik hoop van harte dat ze, ondanks de korte duur van het verblijf, enig beeld hebben gekregen van de problematiek die hier speelt en van mijn leventje hier.


De volgende keer ....andere mooie plekken in Zuid Afrika en nog veel meer....!!!